در این پست و پستهای بعدی قصد داریم به معرفی باغهای و مزارع اطراف روستا بپردازیم. همانطور که در پستهای قبلی نیز اشاره شد آب مورد نیاز این باغات و مزارع توسط چشمه ها و قنات تامین شده و نام این باغات و مزارع نیز عمدتاً برگرفته از نام این چشمه ها و قنات ها می باشد. البته باید گفت که بطور کلی زراعت و باغداری در این روستا به دلیل کمبود منابع آب و همچنین نبود زمینهای دشتی از جنبه تجاری برخوردار نبوده و در گذشته بیشتر در جهت تامین نیازهای روزمره بوده و امروزه نیز بیشتر حالت تفننی و تفریحی دارد. از موارد دیگر قابل ذکر در خصوص این باغات و مزارع می توان به غالب بودن روشهای سنتی و قدیمی در مراحل مختلف کشت و آبیاری و برداشت محصولات اشاره داشت.

اولین مزرعه ای که امروز قصد داریم به معرفی آن بپردازیم "شورگول" (SHOOR GOOL) می باشد. در فارسی می توان این اصطلاح را معادل " برکه شور" دانست.  دلیل نام گذاری این مزرعه و چشمه موجود در آن به این نام را می توان به ناخالصی های موجود در آب چشمه آن دانست که باعث بوجود آمدن حالت شوره ای در زمینها و اطراف چشمه می شد و چون این ناخالصی ها از نظر شکلی شبیه نمک بوده این نام را بر آن نهاده اند. این مزرعه در قسمت شمالی روستا و در کنار مرغداری یدالله میرزایی قرار دارد. متاسفانه در طی سالهای اخیر به دلیل خشکسالی های روی داده چشمه ای که منبع تامین آب زمینهای این مزارع بوده بطور کلی خشک شده است. مالکین زمینهای این مزرعه " فرج الله محمدی، مرحوم محمود علی محمدی، یدالله میرزایی، حیدر اسدی و صفدر اسدی" بوده اند که به کشت محصولاتی مثل گندم، جو، صیفی جات و ... می پرداخته اند.

از نظر موقعیت طبیعی نیز این مزرعه و چشمه موجود در آن در داخل دره ای قرار گرفته است که از منتهی الیه شمالی روستا در روبروی مرغداری زمانی (مالک اولیه این مرغداری) شروع شده و با جهت جنوب غربی- شمال شرقی ادامه یافته و در انتهای شمالی "باستور باغ" (BASTOR BAGH) به دره " کپک دره سی" (KOPAK DARASI) می پیوندد.