با عرض سلام خدمت بازدید کنندگان وبلاگ و عرض پوزش بابت غیبت چندین ماهه.

در چند هفته گذشته مطالبی در سایت افق کلنجین تحت عناوین "نام آوج در قدیمی ترین نقشه های ایران" و "نام آوج در نقشه ایران در دوره هخامنشیان" منتشر شد. این وبلاگ به هیچ عنوان قصد توهین به شخص یا گروه خاصی را ندارد ولی لازم است در این خصوص  نقدی از جنبه علمی به این مطالب داشته باشیم.

در خصوص مطلب  "نام آوج در نقشه ایران در دوره هخامنشیان" ،  نقشه ای که در ادامه این مطلب در سایت افق کلنجین آمده مربوط به دوره خوارزمشاهیان است نه هخامنشیان. (حال  فرض کنیم این اشتباه تایپی بوده). موضوع جالب این است که نام آبه که در نقشه با نقطه نشان داده شده از نظر ظاهری کاملاً متفاوت با نقاط دیگری است که در نقشه آمده و نشان می دهد که این نقطه بصورت کاملاً ساختگی و با استفاده از نرم افزارهای مربوطه در این قسمت نقشه قرار داده شده است. شاهد این مدعا نیز لینک اصلی این نقشه می باشد که در سایت ویکی پدیا بوده و نشانی از این نقطه (آبه) در آن نیست (لینک در ادامه مطلب قرار داده شده است). اما در خصوص مطلب " نام آوج در قدیمی ترین نقشه های ایران" نیز باید گفت که " آبه" در نقشه اصطخری بر اساس مطالعات مورخین و باستان شناسان و بدلیل نزدیکی به ساوه همان شهر  "آوه" است که در استان مرکزی قرار گرفته نه آوج.

به مدیران و نویسندگان این سایت توصیه می شود مطالبی را که در سایت قرار می دهند با در نظر گرفتن واقعیت ها و اسناد و مدارک موجود باشد تا انشاالله در این زمینه سوء برداشتی از این مطالب نگردیده و در جهت تخریب جایگاه شهرستان در سطح استان مورد استفاده قرار نگیرد.

لینک مطالب:

نام آوج در قدیمی ترین نقشه های ایران 

http://kolanjin.ir/1394/02/15/%D8%AA%D8%B5%D9%88%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D9%86%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85-%D8%A2%D9%88%D8%AC-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%86/

نام آوج در نقشه ایران در دوره هخامنشیان

http://kolanjin.ir/1394/02/30/%D8%AA%D8%B5%D9%88%DB%8C%D8%B1-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%86%D8%A7%D9%85-%D8%A2%D9%88%D8%AC-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%82%D8%B4%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1/#comments

لینک نقشه اصلی در سایت ویکی پدیا

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%85%D8%B4%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%A7%D9%86

در این پست به بررسی ساختار کلی قلعه قدیمی که در بخش شمال غربی روستا (کند آستو) و در کنار رعیتلر باغی قرار دارد، پرداخته شده است.

بر اساس اظهارات ساکنین دیوارها و برجهای این قلعه تا سال 1341 که زلزله بویین زهرا بوقوع پیوست تا حدود زیادی سالم مانده بود ولی در اثر این زلزله برجها بطور کلی  و دیوارها تا حدود زیادی از بین رفت و در حال حاضر فقط اثراتی از دیوار شرقی باقی مانده است.

کهنسالان روستا که برخی از آنها در حدود 80 تا 90 سال دارند در خصوص بنای این قلعه و قدمت آن هیچ اطلاعی ندارند و در ضمن با اشاره به گفته های پدربزرگ ها و مادربزرگ های خود نیز این موضوع را خاطر نشان می کنند که این قلعه قدیمی تر از سن آنها بوده و آنها نیز بنای اولیه قلعه را به خاطر نمی آورند.

در این پست عکسهایی از "رعیتلر باغی" را گذاشتم که مربوط به ضلع شمال غربی و همین طور "شکر گولی" است. همانطور که در تصاویر نیز مشاهده می شود خشکسالی های

این باغها در قسمت شمال غربی روستا قرار گرفته و وسعت آن با زمینهای زراعی اطراف در حدود 8 هکتار می باشد. معادل فارسی واژه "خارابا باغلاری" (Kharaba baghlari)  نیز " باغهای خرابه" است. علت نام گذاری این باغها به این نام نیز احتمالاً برگرفته از خرابه های محل استقرار قبلی روستا می باشد. همان طور که در پست های پیشین و تاریخچه روستا اشاره گردید محل استقرار روستا  به دلیل زلزله خیز بودن و تخریب در طی تاریخ چندین بار تغییر یافته است که نشانه های آن را می توان اکنون نیز بصورت تپه های تاریخی در اطراف روستا مشاهده کرد، یکی از این استقرار گاهها محل کنونی "خارابا باغلاری" است. در طی زمانهای گذشته تپه های اطراف این باغها چند بار توسط اهالی به جهت پیدا کردن "گنج" مورد کاوشهای غیر قانونی قرار گرفته است که از یافته های آن اطلاعاتی در دست نیست.

سیستم آبیاری این باغها نیز به مانند "رعیتلر باغی" بصورت غرقابی است و عمده ترین منبع آب این باغها قناتی است که مظهر آن در قسمت جنوبی آن قرار دارد. از نظر مالکیتی نیز این باغها به قطعات کوچکتری تقسیم گردیده که هر قطعه متعلق به یک خانوار می باشد. عمده ترین محصول این باغات انگور می باشد که از مهمترین این انگورها می توان به عسگری، شاهانی، فخری و... اشاره داشت.

در ادامه نیز تصویر ماهواره ای  از محدوده این باغها قرار داده شده است.

در پست قبلی به معرفی مزرعه شورگول پرداختیم. در ادامه معرفی مزارع و باغهای روستا به معرفی "رعیتلر باغی یا باغ رعیت ها " خواهیم پرداخت. این باغ که در قسمت شمال شرقی روستا و چسبیده با بافت آن قرار گرفته است از مناظر زیبای روستا محسوب می گردد. نام این باغ نیز بر گرفته از سیستم خانسالاری که قبل از اصلاحات ارضی در این منطقه رواج داشته برگرفته شده است.  وسعت این باغ در حدود 7 هکتار می باشد. محصولات این باغ اکثراً شامل انگور می باشد که از مهمترین انواع این انگورها می توان به انگور بی دانه، عسگری، فخری، شاهانی و... اشاره داشت. محصولات دیگر این باغ شامل سیب، زرد آلو، آلو و گردو می باشد که البته در مقایسه با میزان انگور سهم آن بسیار ناچیز است.

از جنبه مالکیتی این باغ به قطعات کوچکتری که هر کدام متعلق به یک فرد یا خانواده می باشد تقسیم گردیده است. آب این باغ نیز از طریق قنات کهریز گولی ( واقع در جنوب باغ) و چشمه شکر گولی (واقع در جنوب شرقی باغ) تامین می گردد. مقدار سهم هر مالک از آب نیز بر اساس مالکیت مساحت باغ و زمین هر شخص یا خانوار محاسبه می گردد. سیستم آبیاری باغات نیز از نوع غرقابی می باشد.  در پایان تصویر ماهواره ای از موقعیت این باغ و منابع آب آن قرار داده شده است.

در این پست و پستهای بعدی قصد داریم به معرفی باغهای و مزارع اطراف روستا بپردازیم. همانطور که در پستهای قبلی نیز اشاره شد آب مورد نیاز این باغات و مزارع توسط چشمه ها و قنات تامین شده و نام این باغات و مزارع نیز عمدتاً برگرفته از نام این چشمه ها و قنات ها می باشد. البته باید گفت که بطور کلی زراعت و باغداری در این روستا به دلیل کمبود منابع آب و همچنین نبود زمینهای دشتی از جنبه تجاری برخوردار نبوده و در گذشته بیشتر در جهت تامین نیازهای روزمره بوده و امروزه نیز بیشتر حالت تفننی و تفریحی دارد. از موارد دیگر قابل ذکر در خصوص این باغات و مزارع می توان به غالب بودن روشهای سنتی و قدیمی در مراحل مختلف کشت و آبیاری و برداشت محصولات اشاره داشت.

اولین مزرعه ای که امروز قصد داریم به معرفی آن بپردازیم "شورگول" (SHOOR GOOL) می باشد. در فارسی می توان این اصطلاح را معادل " برکه شور" دانست.  دلیل نام گذاری این مزرعه و چشمه موجود در آن به این نام را می توان به ناخالصی های موجود در آب چشمه آن دانست که باعث بوجود آمدن حالت شوره ای در زمینها و اطراف چشمه می شد و چون این ناخالصی ها از نظر شکلی شبیه نمک بوده این نام را بر آن نهاده اند. این مزرعه در قسمت شمالی روستا و در کنار مرغداری یدالله میرزایی قرار دارد. متاسفانه در طی سالهای اخیر به دلیل خشکسالی های روی داده چشمه ای که منبع تامین آب زمینهای این مزارع بوده بطور کلی خشک شده است. مالکین زمینهای این مزرعه " فرج الله محمدی، مرحوم محمود علی محمدی، یدالله میرزایی، حیدر اسدی و صفدر اسدی" بوده اند که به کشت محصولاتی مثل گندم، جو، صیفی جات و ... می پرداخته اند.

از نظر موقعیت طبیعی نیز این مزرعه و چشمه موجود در آن در داخل دره ای قرار گرفته است که از منتهی الیه شمالی روستا در روبروی مرغداری زمانی (مالک اولیه این مرغداری) شروع شده و با جهت جنوب غربی- شمال شرقی ادامه یافته و در انتهای شمالی "باستور باغ" (BASTOR BAGH) به دره " کپک دره سی" (KOPAK DARASI) می پیوندد.

روستای یاستی بلاغ بواسطه قرار گیری در ارتفاع مناسب از سطح دریا (1800-1700 متر)، اقلیم تقریباً مناسب، ارتفاعات اطراف روستا دارای چشم اندازهای طبیعی زیبا و منحصر بفردی می باشد که می تواند به عنوان یکی از مقاصد اکوتوریسم یا طبیعت گردی در منطقه گردد.

طبیعت گردی بویژه در مناطق بکر و طبیعی اطراف روستا در قسمت های جنوبی و جنوب غربی روستا (منطقه هرده Harda) که نزدیک رشته کوههای خرقان و کوه آق داغ قرار دارد می تواند مطرح گردد. این منطقه با تنوع پوشش گیاهی و تنوع گونه های جانوری و همچنین چشم اندازهای طبیعی و منحصر بفرد یکی از پتانسیل های اصلی روستا در زمینه گردشگری می باشد.

این منطقه قبلاً بعنوان ییلاق شاهسونهای بغدادی بوده و تا اواخر دهه 60 نیز عشایر در این منطقه حضور داشتند. در این منطقه چشمه های متعددی وجود دارد که از مهمترین آنها می توان به ((زه  ZEH)) اشاره داشت، این چشمه به عنوان محل اتراق و استراحتگاه گله های گوسفند و بز استفاده می شده و البته هنوز هم به همین منظور استفاده می گردد، در ضمن گونه های وحشی نیز از آب این چشمه استفاده می کنند.

برخی از گونه های گیاهی موجود در این منطقه دارای خواص دارویی می باشند که از مهمترین آنها می توان به موارد زیر اشاره داشت:

یملیک یا شنگ ( با نام علمی Tragopogon graminifolius)

شوورن یا خاکشیر ایرانی (با نام علمی Descurainia Sophia)

بولاغ اوتی یا علف چشمه (با نام علمی Nasturtium officinalis): این گونه که بعنوان سبزی همراه با غذا استفاده می گردد علاوه بر طعم خوب دارای خواص دارویی فراوانی می باشد.

سوت تکن یا فرفیون ( با نام علمی Euphorbia)

کهلیک اوتی (با نام علمی Thymus kotschyanus)

شیرین بیان (با نام علمی Glycyrrhiza glabra)

توکلیجه (با نام علمی Stachys lavandulifolia Vahl)

و...

از گونه های حیوانی این منطقه می توان به گرگ، کفتار، روباه، خرگوش، جوجه تیغی، لاک پشت، بلدرچین، کبک و... اشاره داشت. البته باید به این نکته اشاره داشت که در دوران گذشته (قبل از دوره قاجاریه) تنوع جانوری این منطقه و بطور کلی منطقه خرقان خیلی زیاد بوده و گونه هایی مثل خرس، کل، بز وحشی و... در این منطقه می زیسته اند که در طی دوره قاجاریه و پهلوی اول به دلایل شکار بی رویه منقرض شده اند.

امروزه مهمترین تهدیدی که محیط زیست منطقه هرده و مناطق مشابه را تهدید می نماید وجود گله های بی شمار گوسفند و بویژه بز می باشد که باعث از بین رفتن مراتع طبیعی و گونه های گیاهی موجود در آن و بدنبال آن حذف زنجیره های غذایی جانوران و از بین رفتن آنها می گردد که این مشکل ناشی از عدم مدیریت صحیح سازمانهای مسئول در این خصوص می باشد.

طرح های کالبدی شهرها یکی از مهمترین اسناد در زمینه هدایت و توسعه شهرها می باشد که مسیر توسعه کالبدی شهر را تعیین می نماید.  این طرح ها با پیش بینی های جمعیتی در افق های 10 تا 15 ساله نقشه کاربری اراضی شهری را در افق طرح ارائه می نمایند. در کشور ما این طرح ها در قالب های مختلفی تهیه و تدوین می گردید. طرح های جامع- تفصیلی که برای شهرهای زیر 25000 نفر تهیه می شد و در طی دولت نهم و دهم رایج گردید یک نمونه از این طرح ها بود که البته اکنون به جای خود را به  طرح های هادی شهری داده است.  

بر اساس اخبار منتشر شده در سایت اداره کل راه  شهرسازی استان قزوین (به نقل از مدیر شهرسازی و معماری اداره کل راه و شهرسازی استان قزوین) در هفتمین نشست کارگروه امور زیربنایی و شهرسازی طرح جامع – تفصیلی شهر آوج با مساحت 177.4 هکتار و  جمعیت 7549 نفر جمعیت برای افق 1405 تصویب گردید. (با تراکم ناخالص پیشنهادی 42 نفر در هکتار) که البته این طرح باید مصوبه شورای برنامه ریزی و توسعه استان و شورایعالی شهرسازی و معماری را نیز اخذ کند تا به مرحله ابلاغ برسد.

جهت مقایسه طرح های تهیه شده دو شهر آوج و آبگرم، اطلاعات مربوط به جمعیت و مساحت طرح جامع- تفصیلی  شهر آبگرم نیز در زیر آمده است:

طرح جامع تفصيلي شهر آبگرم براساس جمعيت پيش بيني شده براي شهر تا پايان دوره طرح (1400)، معادل 8160 نفر در محدوده اي به وسعت 120 هكتار (با تراكم ناخالص پيشنهادي68 نفر در هكتار) تهيه و ابلاغ شده است.

اولین نکته قابل توجه در این مقایسه جمعیت افق طرح دو شهر می باشد، علی رغم اینکه افق طرح شهر آبگرم 5 سال زودتر به پایان می رسد جمعیت آن در حدود 611 نفر بیشتر از شهر آوج پیش بینی گردیده است. نکته قابل تامل دیگر مساحت طرح ها در افق می باشد. برای شهر آوج در افق طرح مساحتی برابر با 177.4 هکتار در نظر گرفته شده که سرانه شهری آن برابر با 235 متر مربع برای هر نفر است در صورتی که سرانه شهری برای طرح شهر آبگرم در افق برابر با 147 متر مربع برای هر نفر است. بر اساس مصوبه ها و بخشنامه های موجود سرانه شهری برای شهرهای زیر 50 هزار نفر در مراکز شهرستان حداکثر 106.95 متر مربع و در سایر شهرها حداکثر 104.95 متر مربع برای هر نفر می باشد. البته این سرانه ها در صورتی که شهر نقش و عملکرد خاصی داشته باشد قابل تغییر است که این امر در خصوص شهر آبگرم صدق می کند (یعنی عملکرد گردشگری و مرکزیت به عنوان بازار روستاهای منطقه) ولی در خصوص شهر آوج که فاقد نقش و عملکرد خاص بوده و در آینده نیز با توجه به موقعیت و جایگاه نقش قابل توجهی برای آن قابل تعریف نیست در نظر گرفتن سرانه شهری معادل 235 متر مربع برای هر نفر از ساکنین آینده آن جای سوال دارد.............

در این پست یک ویدئو کلیپ زیبا  از آقای اکبر غلامی تحت عنوان "شاهسون ائلی" جهت دانلود دوستان می گذارم. آهنگ این ویدئو کلیپ برگرفته از یک آهنگ ترکیه ای می باشد.

لینک دانلود:

http://uplod.ir/xilmrmnyq2hl/▶_Afşar_Türkü,_Şahsevən_eli,_Həmədan_(شاهسئون_ائلی_-.mp4.htm

 در حقیقت لهجه ای از زبان ترکی آذربایجانی است. تفاوت زبان ترکی آذربایجانی معیار و لهجه شاهسونی در نحوه تلفظ و کتابت برخی کلمات، اصطلاحات و افعال است.

زبان ترکی شاهسونی یکی از زبان های ترکی است. این زبان از شاخه ی اغوز از زبان های آلتائیک است. این زبان شباهت های به ترکی همدانی، ترکی آذربایجانی، ترکی قشقائی، ترکی افشار و حتی ترکی استانبولی دارد که متکلمین آنها میتوانند به راحتی زبان ترکی شاهسونی را متوجه شوند. زبان ترکی شاهسونی اشتراکات بسیار زیادی با ترکمانی (ترکی ترکمانان عراق) دارد علی‌الخصوص در شناسه ها که یکی از لهجه های ترکمانی همان شناسه های ترکی شاهسونی را داراست.

زبان ترکی شاهسونی دارای دو لهجه است، لهجه ی ایلی و لهجه ی روستایی. لازم به تذکر است که ایلات شاهسون دارای چندین ایل است و همه ایل ها به این دو لهجه سخن نمی‌گویند و برخی از ایل ها مثل ایل مغانلو و ایل اینانلو، به ترکی آذربایجانی سخن میگویند.

زبان ترکی شاهسونی دارای ویژگی های خاصی است. یکی از اینویژگی ها تغییر حروفی که کنار هم قرار میگیرند است. یعنی بعضی از حروف اگر کنار هم قرار بگیرند تغییر میکنند.